• Caroline Meijer

Een Kordaat besluit van Kornuit?

Supermarktketens plaatsen met regelmaat merken in de schappen die erg op A-merken lijken. Zo ook de Lidl. In 2018 lanceerde deze supermarktketen een huismerkbier, gebrouwen door Bavaria, genaamd Kordaat. Al snel meende Grolsch dat Kordaat te veel leek op Kornuit, een premium-merk van Grolsch. Grolsch spande een kort geding aan waarin het onder andere vorderde dat Lidl direct diende te stoppen met de verkoop en het gebruik van het merk Kordaat, aangezien er sprake was van een inbreuk op de exclusieve merkrechten van Grolsch. Samengevat meende Grolsch onder andere dat Lidl door Kordaat verwarringsgevaar creëerde ten opzichte van Kornuitmerken. Daarnaast werd er volgens hen zonder geldige reden, afbreuk gedaan aan en ongerechtvaardigd voordeel getrokken uit het onderscheidend vermogen en eventueel zelfs aan de reputatie van Kornuit.

Wij moeten toegeven de namen lijken, zowel auditief als visueel, wel een beetje op elkaar en het is natuurlijk hetzelfde product, maar is dit voldoende? Het is belangrijk om te weten hoe je als toekomstig merkhouder kan voorkomen inbreuk te maken op andermans merkenrecht.

Merkenregister

Maar hoe kan je als toekomstig merkhouder weten of er al merk met de gewenste is geregistreerd in Nederland? Dat is te vinden in het BOIP Merkenregister. Vervolgens is het wel handig om te kijken in wat voor sector het andere merk actief is. Als deze totaal niet overeenkomt met de beoogde sector, hoeft dezelfde naam nog geen inbreuk op te leveren.

Een toekomstig merkhouder moet wel rekening houden met een merk dat eventueel verwarringsgevaar kan opleveren en daarvoor is niet alleen de naam doorslaggevend.

Verwarringsgevaar

Om van een dergelijke inbreuk (artikel 2.20 lid 2 sub b en c BVIE) te spreken, moet er overeenstemming zijn tussen het ingeschreven merk en het teken dat gebruikt wordt door een derde. Een belangrijk arrest voor de beoordeling van verwarringsgevaar is het arrest Puma/Sabel.

Wanneer is er sprake van verwarringsgevaar het geval? Er zijn drie aspecten waarop dit beoordeeld wordt.

· Visuele overeenstemming

· Auditieve overeenstemming

· Begripsmatige overeenstemming

Bij deze overeenstemming gaat het om de totaalindruk van de gemiddelde consument. Vervolgens dient rekening te worden gehouden met de mate van onderscheidend vermogen van het merk, daarbij dient te worden gekeken naar zowel onderscheidende als dominerende bestanddelen.

Ten slotte dient er ook nog te worden gekeken naar de overeenstemming van de aangeboden waren of diensten van de twee merken. Hier was de soortgelijkheid niet in het geding, omdat het identieke producten zijn, maar de beoordeling van soortgelijkheid dient sowieso ruim te worden opgevat.

De voorzieningenrechter vond dat er in dit geval geen sprake was van een inbreuk en heeft de vorderingen van Grolsch afgewezen.

De merken hadden een zekere auditieve overeenstemming, maar de klemtoon ligt op de lettergreep waarin “daa” en “nui” verschillen, waardoor de overeenstemming te gering was.

Grolsch ging in hoger beroep, maar de partijen hebben tot tweemaal toe de rechter verzocht om nog geen uitspraak te doen.

Kordaat einde

Het is een kwestie waarbij merkenspecialisten het vaak niet eens konden worden of er sprake was van een inbreuk of niet. Volgens de rechter was er geen sprake van verwarringsgevaar. Bij “eigen” onderzoek, het vragen van vrienden welk bier van de Lidl was en welke van Grolsch, kwam ik erachter dat veel “gemiddelde consumenten” (mijn bierdrinkende vrienden) niet wisten welke van de twee biermerken nou bij welke groep hoorde. Hiermee kan je kort door de bocht concluderen dat consumenten risico lopen op verwarringsgevaar, aangezien ze de herkomst van het product niet weten.

“Helaas” zijn de twee partijen zijn tot een (geheime) schikking gekomen en zullen we niet weten wat er in hoger beroep door de rechter was geoordeeld. De juridische strijdbijl is begraven. Het Hof in Den Haag hoeft geen uitspraak meer te doen in de zaak. Was het een kordaat besluit van Kordaat of van Kornuit? We weten het niet, want ‘er worden verder geen mededelingen gedaan’, aldus de woordvoerder van Grolsch. Misschien voelde Grolsch de bui al hangen en lijkt toch ook wel de verliezer, aangezien Kordaat gewoon in de schappen blijft, maar we weten natuurlijk niet welke prijs Lidl daarvoor heeft betaald.